De Vergenoeging - Bewerkingsoverzicht

Mijns: /* Het Overschotje */

2024-04-09T05:59:51Z

‎Het Overschotje

Mijns: /* Het Overschotje */

2024-04-09T05:59:32Z

‎Het Overschotje

Mijns: /* Het Overschotje */

2024-04-09T05:57:57Z

‎Het Overschotje

Robvanhese op 3 aug 2016 om 18:52

2016-08-03T18:52:49Z

Robvanhese op 13 jun 2016 om 10:33

2016-06-13T10:33:46Z

Robvanhese op 13 jun 2016 om 10:29

2016-06-13T10:29:28Z

Robvanhese op 13 jun 2016 om 10:28

2016-06-13T10:28:58Z

Mijns: /* Externe links */

2015-10-07T12:17:08Z

‎Externe links

Mijns: /* Geschiedenis */

2015-06-27T17:33:21Z

‎Geschiedenis

Mijns op 25 feb 2015 om 07:58

2015-02-25T07:58:44Z

@@ Regel 149: / Regel 149: @@
 Op de feestavond werd Rinus achter het gordijn in zittende houding voorzichtig met accordeon en al opgehesen. Dat duurde wel even, maar het was het eerste nummer na de pauze. Op zekere hoogte aangekomen werd Rinus vastgezet.  De ruimte tussen het zitvlak van de accordeonist en de toneelvloer werd vervolgens opgevuld met met kleine tafeltjes, kartonnen dozen, krukjes  enzovoort. Dat gaf vanuit de zaal de indruk dat hij los op dat wrakke bouwsel zat te spelen. Het doek ging open en het nummer nam een aanvang. Even een openingsapplausje. Voor de rest bleef het doodstil in de zaal, want dat was toch wel een waagstuk om met zo'n zware accordeon op zo'n gammele stapel te gaan zitten spelen...
-Dan kwam ik op vanuit de coulissen, rijdend op een kunstfiets. Na enkele rondjes rond de toren kwam ik telkens weer terug met een andere acrobatenfiets, want ik had acht van zulke rijwielen. En Rinus zat maar rustig bovenin te spelen en te grinniken. Mijn laatste fiets was een tweewieler, waarmee je ook op één wiel kon rijden. Ik draaide zo snel mogelijk rondjes en toen gebeurde het! Opeens reed ik zogenaamd per ongeluk tegen de stapel. dat ging zo krachtig dat alles met hevig kabaal naar beneden tuimelde! In de zaal klonk gegil, want de mensen dachten dat natuurlijk ook de muzikant naar beneden zou storten. Maar die bleef heerlijk hangen aan zijn stalen draadjes. Ondertussen kreeg ik wel al die rekwisieten over me heen, maar onder het vallen ontweek ik zo veel mogelijk de poten van de tafeltjes en krukjes, want die moest je niet in je ribben hebben. Eeen succesnummer van de eerste klasse was het. Dat bewezen het langdurige applaus, de stampende voeten en het vele gelach. En hiermee ontdek je dat veel mensen wel eens graag griezelen.''
+Dan kwam ik op vanuit de coulissen, rijdend op een kunstfiets. Na enkele rondjes rond de toren kwam ik telkens weer terug met een andere acrobatenfiets, want ik had acht van zulke rijwielen. En Rinus zat maar rustig bovenin te spelen en te grinniken. Mijn laatste fiets was een tweewieler, waarmee je ook op één wiel kon rijden. Ik draaide zo snel mogelijk rondjes en toen gebeurde het! Opeens reed ik zogenaamd per ongeluk tegen de stapel. dat ging zo krachtig dat alles met hevig kabaal naar beneden tuimelde! In de zaal klonk gegil, want de mensen dachten dat natuurlijk ook de muzikant naar beneden zou storten. Maar die bleef heerlijk hangen aan zijn stalen draadjes. Ondertussen kreeg ik wel al die rekwisieten over me heen, maar onder het vallen ontweek ik zo veel mogelijk de poten van de tafeltjes en krukjes, want die moest je niet in je ribben hebben. Een succesnummer van de eerste klasse was het. Dat bewezen het langdurige applaus, de stampende voeten en het vele gelach. En hiermee ontdek je dat veel mensen wel eens graag griezelen.''
 Wim's broer Jo den Hollander was ook geen onbekende in het Middelburgse uitgaansleven - hij speelde piano, zong en componeerde liedjes waaronder het nostalgische [http://youtu.be/GDHyOs7LyMU ''Het Oude Middelburg''] dat herinneringen ophaalt aan de stad in de jaren '30.

@@ Regel 149: / Regel 149: @@
 Op de feestavond werd Rinus achter het gordijn in zittende houding voorzichtig met accordeon en al opgehesen. Dat duurde wel even, maar het was het eerste nummer na de pauze. Op zekere hoogte aangekomen werd Rinus vastgezet.  De ruimte tussen het zitvlak van de accordeonist en de toneelvloer werd vervolgens opgevuld met met kleine tafeltjes, kartonnen dozen, krukjes  enzovoort. Dat gaf vanuit de zaal de indruk dat hij los op dat wrakke bouwsel zat te spelen. Het doek ging open en het nummer nam een aanvang. Even een openingsapplausje. Voor de rest bleef het doodstil in de zaal, want dat was toch wel een waagstuk om met zo'n zware accordeon op zo'n gammele stapel te gaan zitten spelen...
-Dan kwam ik op vanuit de coulissen, rijdend op een kunstfiets. Na enkele rondjes rond de toren kwam ik telkens weer terug met een andere acrobatenfiets, want ik had acht van zulke rijwielen. En Rinus zat maar rustig bovenin te spelen en te grinniken. Mijn laatste fiets was een tweewieler, waarmee je ook op één wiel kon rijden. Ik draaide zo snel mogelijk rondjes en toen gebeurde het! Opeens reed ik zogenaamd per ongeluk tegen de stapel. dat ging zo krachtig dat alles met hevig kabaal naar beneden tuimelde! In de zaal klonk gegil, want de mensen dachten dat natuurlijk ook de muzikant naar beneden zou storten. Maar die bleef heerlijk hangen aan zijn stalen draadjes. Ondertussen kreeg ik wel al die rekwisieten over me heen, maar onder het vallen ontweek ik zo veel mogelijk de poten van de tafeltjes en krukjes, want die moets je niet in je ribben hebben. Eeen succesnummer van de eerste klasse was het. Dat bewezen het langdurige applaus, de stampende voeten en het vele gelach. En hiermee ontdek je dat veel mensen wel eens graag griezelen.''
+Dan kwam ik op vanuit de coulissen, rijdend op een kunstfiets. Na enkele rondjes rond de toren kwam ik telkens weer terug met een andere acrobatenfiets, want ik had acht van zulke rijwielen. En Rinus zat maar rustig bovenin te spelen en te grinniken. Mijn laatste fiets was een tweewieler, waarmee je ook op één wiel kon rijden. Ik draaide zo snel mogelijk rondjes en toen gebeurde het! Opeens reed ik zogenaamd per ongeluk tegen de stapel. dat ging zo krachtig dat alles met hevig kabaal naar beneden tuimelde! In de zaal klonk gegil, want de mensen dachten dat natuurlijk ook de muzikant naar beneden zou storten. Maar die bleef heerlijk hangen aan zijn stalen draadjes. Ondertussen kreeg ik wel al die rekwisieten over me heen, maar onder het vallen ontweek ik zo veel mogelijk de poten van de tafeltjes en krukjes, want die moest je niet in je ribben hebben. Eeen succesnummer van de eerste klasse was het. Dat bewezen het langdurige applaus, de stampende voeten en het vele gelach. En hiermee ontdek je dat veel mensen wel eens graag griezelen.''
 Wim's broer Jo den Hollander was ook geen onbekende in het Middelburgse uitgaansleven - hij speelde piano, zong en componeerde liedjes waaronder het nostalgische [http://youtu.be/GDHyOs7LyMU ''Het Oude Middelburg''] dat herinneringen ophaalt aan de stad in de jaren '30.

@@ Regel 145: / Regel 145: @@
 De vrijwillige brandweer van Middelburg had een cabaretclub opgericht en gaf af en toe ook een leuke avond, voornamelijk in sociëteit De Vergenoeging op de markt. Maar dat clubje rooide het niet, en ging ter ziele. Er was echter wel belangstelling van enkelen om met cabaret verder te gaan. Dat lukte en zocht op een vergadering naar een geschikte naam. Die was niet zo een, twee drie gevonden. Tot er een zei: "Hoe moet je zo'n overschotje nou noemen?" Dat is het, riep een ander, en aldus had het kind een naam. De cabaretvereniging floreerde en trok volle zalen. vele jaren stond ze aan de top in de Zeeuwse amusementswereld. Er werd volop genoten van fijne muziek (o.a. van The Funny Band), een leuke groep balletgirls, prachtige decors en dolkomische schetsen en toestanden. Ik draaide mijn fietsnummer als Jimmy Spake mee in die revues. Het was een clownsnummer met veel vallen en opstaan.
-Zo hadden we een spectaculaire act bedacht waarvan de mensen in de zaal de rillingen over de rug liepen. Rinus Kievit, de accordeonist van de club, wilden we met stalen draadjes boven in de coulissen ophanden. De firma Wiegel in de St. janstraat had een klos staaldraad beschikbaar. Zo'n dunne staaldraad kon vijfhonderd kilo dragen, nou en dat woog Rinus nog niet eens met accordeon! Er werd een soort corset vervaardigd waar die draden aan vastgemaakt konden worden. Dat lukte allemaal prachtig. Bij het uitproberen kon men vanuit de zaal de draden, die vanonder de kraag van Rinus zijn smoking langs zijn gezicht naar boven liepen, absoluut niet zien. Ze waren bovendien met matgrijze verf ingesmeerd.
+Zo hadden we een spectaculaire act bedacht waarvan de mensen in de zaal de rillingen over de rug liepen. Rinus Kievit, de accordeonist van de club, wilden we met stalen draadjes boven in de coulissen ophangen. De firma Wiegel in de St. janstraat had een klos staaldraad beschikbaar. Zo'n dunne staaldraad kon vijfhonderd kilo dragen, nou en dat woog Rinus nog niet eens met accordeon! Er werd een soort corset vervaardigd waar die draden aan vastgemaakt konden worden. Dat lukte allemaal prachtig. Bij het uitproberen kon men vanuit de zaal de draden, die vanonder de kraag van Rinus zijn smoking langs zijn gezicht naar boven liepen, absoluut niet zien. Ze waren bovendien met matgrijze verf ingesmeerd.
 Op de feestavond werd Rinus achter het gordijn in zittende houding voorzichtig met accordeon en al opgehesen. Dat duurde wel even, maar het was het eerste nummer na de pauze. Op zekere hoogte aangekomen werd Rinus vastgezet.  De ruimte tussen het zitvlak van de accordeonist en de toneelvloer werd vervolgens opgevuld met met kleine tafeltjes, kartonnen dozen, krukjes  enzovoort. Dat gaf vanuit de zaal de indruk dat hij los op dat wrakke bouwsel zat te spelen. Het doek ging open en het nummer nam een aanvang. Even een openingsapplausje. Voor de rest bleef het doodstil in de zaal, want dat was toch wel een waagstuk om met zo'n zware accordeon op zo'n gammele stapel te gaan zitten spelen...

@@ Regel 99: / Regel 99: @@
 |jaar=1945
 |naam=P.J. Smits
-|tekst=
+|tekst=P.J. Smits is in 1945 kastelein in de Vergenoeging.
 }}
 {{eigenaar
 |jaar=1947
 |naam=J.J. Dingemanse
-|tekst=
+|tekst=Smits wordt in 1947 opgevolgd door J.J. Dingemanse.
 }}
 {{eigenaar
@@ Regel 136: / Regel 136: @@
 ==Bijzonderheden==
 * Het echtpaar Coppieters zat eerder in het [http://goes.dronk.info/wiki/Bergsche_Veerhuis Bergsche Veerhuis] in Goes.
 * In de Tweede Wereldoorlog werd in het pand aan de Markt 81 ook tijdelijk lesgegeven, omdat de Duitsers veel scholen in beslag hadden genomen.
 ==Mooie verhalen==

@@ Regel 64: / Regel 64: @@
 |jaar=1890
 |naam=A. Reitsma
-|tekst= - zie zeeuwengezocht [http://www.zeeuwengezocht.nl/nl/zoeken?mivast=1539&miadt=239&mizig=862&miview=ldt&milang=nl&micols=1&misort=last_mod{{|}}desc&mires=0&mif2=Inwoner&mip3=reitsma&mip4=Inwoner&mip5=middelburg&mizk_alle=kastelein]. A Reitsma gaat in juli 1893 failliet. Zie [http://www.middelburgdronk.nl/wiki/De_Vergenoeging/fotos#Periode_1805-1900 de fotopagina van De Vergenoeging]
+|tekst=In 1890 wordt A. Reitsma kastelein (zeeuwengezocht [http://www.zeeuwengezocht.nl/nl/zoeken?mivast=1539&miadt=239&mizig=862&miview=ldt&milang=nl&micols=1&misort=last_mod{{|}}desc&mires=0&mif2=Inwoner&mip3=reitsma&mip4=Inwoner&mip5=middelburg&mizk_alle=kastelein]) - hij gaat in juli 1893 failliet (zeeuwengezocht [http://www.zeeuwengezocht.nl/nl/zoeken?mivast=1539&miadt=239&mizig=862&miview=tbl&milang=nl&micols=1&mires=0&mip3=reitsma&mip5=middelburg&mibj=1893&miej=1893]).
 }}
 {{eigenaar

@@ Regel 56: / Regel 56: @@
 {{eigenaar
 |jaar=1878
-|naam=D. Coppieters, D. Coppieters Verduijn
+|naam=D. Coppieters, D. Coppieters-Verduijn
 |tekst=In 1878 wordt Desire Coppieters kastelein in de Vergenoeging. Wanneer Desire in 1887 overlijdt (zeeuwengezocht [http://www.zeeuwengezocht.nl/nl/zoeken?mivast=1539&miadt=239&mizig=862&miview=tbl&milang=nl&micols=1&mires=0&mip3=coppieters&mip1=desire&mibj=1887&miej=1887]) wordt zijn weduwe kasteleinse tot 1890.

@@ Regel 189: / Regel 189: @@
 * [http://www.societeitdevergenoeging.nl Website Sociëteit De Vergenoeging]
 * [http://www.devergenoeging.nl Website Horecabeheer De Vergenoeging]
 ==Bronnen==
 * Krantenknipsels: [http://zoeken.krantenbankzeeland.nl/ Krantenbank Zeeland Zeeuwse Bibliotheek]

@@ Regel 28: / Regel 28: @@
 </gallery><br />
 ==Geschiedenis==
-Zie voor een uitgebreidere beschrijving van de geschiedenis van De Vergenoeging de pagina [[De_Vergenoeging/Geschiedenis]]. De in 1795 opgerichte sociëteit De Vergenoeging is in alle opzichten een buitenbeentje op Middelburg Dronk. Om de lange geschiedenis van deze sociëteit te begrijpen moet je eigenlijk een onderscheid maken tussen de (besloten) vereniging De Vergenoeging en de horecafunctie die er altijd onlosmakelijk mee verbonden is geweest. Zie ook [http://www.middelburgdronk.nl/wiki/De_Vergenoeging/Geschiedenis de pagina 'Geschiedenis']. De Vergenoeging verhuisde in de geschiedenis meerdere malen (van de Balans naar achtereenvolgens de Lange Noordstraat, de Markt, de Dam en de Gortstraat). Het pand zat tussen 1803 en 1964 echter in het pand waar tegenwoordig café [[Brooklyn]] is gehuisvest en beleefde daar ook de glorie. Het was ook op die locatie dat het restaurant tijdelijk een openbaar karakter kreeg, opdat de exploitant het hoofd boven water zou kunnen houden. Sinds 1985 is de sociëteit gevestigd in het beroemde pand [[Le Baron Chassé]], waar voorheen het gelijknamige hotel was gevestigd. Tegenwoordig wordt het horecadeel geëxploiteerd onder de naam [http://www.devergenoeging.nl Horecabeheer Sociëteit de Vergenoeging]. Dat horecadeel heeft nog steeds een besloten karakter (het is geen vrij toegankelijk etablissement) maar kan wel door iedereen worden afgehuurd voor recepties, diners en wat dies meer zij. Dat 'de zaak' met de tijd meegaat blijkt onder meer uit het feit dat men naast High Teas ook High Beers en High Wines organiseert. De Vergenoeging is ook gastlocatie voor tentoonstellingen en optredens tijdens de Kunst- & Cultuurroute in Middelburg.
+Zie voor een uitgebreidere beschrijving van de geschiedenis van De Vergenoeging de pagina [[De_Vergenoeging/Geschiedenis]]. De in 1795 opgerichte sociëteit De Vergenoeging is in alle opzichten een buitenbeentje op Middelburg Dronk. Om de lange geschiedenis van deze sociëteit te begrijpen moet je eigenlijk een onderscheid maken tussen de (besloten) vereniging De Vergenoeging en de horecafunctie die er altijd onlosmakelijk mee verbonden is geweest. De Vergenoeging verhuisde in de geschiedenis meerdere malen (van de Balans naar achtereenvolgens de Lange Noordstraat, de Markt, de Dam en de Gortstraat). Het pand zat tussen 1803 en 1964 echter in het pand waar tegenwoordig café [[Brooklyn]] is gehuisvest en beleefde daar ook de glorie. Het was ook op die locatie dat het restaurant tijdelijk een openbaar karakter kreeg, opdat de exploitant het hoofd boven water zou kunnen houden. Sinds 1985 is de sociëteit gevestigd in het beroemde pand [[Le Baron Chassé]], waar voorheen het gelijknamige hotel was gevestigd. Tegenwoordig wordt het horecadeel geëxploiteerd onder de naam [http://www.devergenoeging.nl Horecabeheer Sociëteit de Vergenoeging]. Dat horecadeel heeft nog steeds een besloten karakter (het is geen vrij toegankelijk etablissement) maar kan wel door iedereen worden afgehuurd voor recepties, diners en wat dies meer zij. Dat 'de zaak' met de tijd meegaat blijkt onder meer uit het feit dat men naast High Teas ook High Beers en High Wines organiseert. De Vergenoeging is ook gastlocatie voor tentoonstellingen en optredens tijdens de Kunst- & Cultuurroute in Middelburg.
 {{eigenaar
 |jaar=1829

@@ Regel 25: / Regel 25: @@
 Bestand:Vergenoeging_1870.PNG| De Vergenoeging 1870
 Bestand:Vergenoeging_Gortstraat_2011.PNG| Vergenoeging Gortstraat 2011
-Bestand:De_vergenoeging_ca_1880.jpg Tarief Societeit De Vergenoeging, ca. 1880
+Bestand:De_vergenoeging_ca_1880.jpg| Tarief Societeit De Vergenoeging, ca. 1880
 </gallery><br />
 ==Geschiedenis==