Middelburg Dronk

Ut Babbelaèrtje

Vlasmarkt 14
4331 PE Middelburg

Een café dat tussen augustus 2013 en 31 december 2019 was gevestigd aan Vlasmarkt 14 in Middelburg. De zaak is een opvolger van café Dinges.

Inhoud

1 Geschiedenis
2 Foto's
3 Naamgeving
4 Bijzonderheden
5 Mooie verhalen
6 Externe links
7 Bronnen

Geschiedenis

2013	Ramona Hitijahubessy Tijdens de Mosselfeesten van juli 2013 werd er al een paar dagen proefgedraaid, op een tijdelijke vergunning, maar pas op 12 oktober 2013 opende café Ut Babbelaèrtje zijn deuren definitief, aan Vlasmarkt 14 in Middelburg.

Foto's

Meer foto's zijn te vinden op Ut_Babbelaèrtje/fotos

De voorgevel van Vlasmarkt 14 in Middelburg (pand: De Croone), 6 augustus 2013
Gezellig druk aan de bar van Ut Babbelaèrtje, tijdens de opening op 12 oktober 2013
Het eerste biertje wordt getapt, juli 2013. V.l.n.r: Jannie Traas, Ramona, Jeoffrey, Vader Traas en Lou Traas (echtgenoot Ramona)

Naamgeving

Bijzonderheden

Aanvankelijk zit ook Jeoffrey Metz in de zaak, maar hij vertrekt na verloop van tijd weer.

Mooie verhalen

Uit de rubriek Barcodes: Bonnie

De grens tussen bewondering en medelijden is soms flinterdun. Dat bleek ook vorige maand weer, toen ik, op uitnodiging van de exploitanten, te gast was in café Ut Babbelaèrtje aan de Middelburgse Vlasmarkt. Aanleiding voor de uitnodiging was een optreden van drie Nederlandse artiesten, die hun hoogtijdagen beleefden in de jaren 70 en 80: Chiel Montagne, Arie Ribbens en Bonnie St. Claire.

Nu ben ik geen liefhebber van het genre dat deze mensen vertolken maar desondanks ging ik graag in op de uitnodiging. Het was een mooie kans om de nog jonge zaak beter te leren kennen en daar kwam bij dat ik ook benieuwd was naar Bonnie. Als kind zong ik haar hits Dokter Bernhard, Pierrot en Bonnie kom je buiten spelen luidkeels mee, maar sindsdien was ik haar uit het oog verloren. In de zomer van 1991 trad ze nog eens op in Middelburg, tijdens een evenement van Radio Veronica bij café Meccano, maar in de twintig jaren die daar op volgden kwam de zangeres eigenlijk alleen nog voorbij in de roddelpers, als die weer eens een aanleiding had gevonden om de spot te drijven met haar drankprobleem, of met het behalen van een van de laagste scores ooit in de Nationale IQ Test. Dat gun je natuurlijk niemand, maar al die ellende maakt een mens wel nieuwsgierig. Hoe zou zo’n vrouw voor de dag komen, op een willekeurige zondagavond in een Middelburgs café? Ik kon me er geen goede voorstelling bij maken, maar ik vreesde het ergste.

Die vrees bleek onterecht. Toen Bonnie de microfoon van Montagne overnam zag je meteen dat ze niet van plan was om net als hij een ingestudeerd riedeltje van weleer af te draaien. Muzikaal uiteraard wel, daar komen de mensen nu eenmaal voor, maar in tegenstelling tot collega Chiel zocht zij oprecht het contact met de bezoekers. Letterlijk. Ze mengde zich onder de aanwezigen, raakte mensen aan, en ze wisselde blikken van verstandhouding uit met iedereen die daar gelegenheid toe bood. Wat het niet al te massaal opgekomen publiek te zien kreeg was een vrouw die zowel kwetsbaar als sterk overkwam. Een lieverd. En ze was nuchter bovendien. Zelf bleef ik lafjes achterin hangen. Ik had nog te weinig gedronken om ook nu luidkeels mee te zingen, laat staan om een voorzichtig dansje met Bonnie te wagen. Maar het had gekund. Deze vrouw straalde in alles uit dat zij vooral op zoek is naar een beetje genegenheid en warmte. Je zou om die reden medelijden met haar kunnen hebben, maar zo voelde ik het niet. Ik stootte mijn buurman zelfs aan en hoorde mezelf fluisteren dat ze me een beetje ontroerde. Ze stond daar toch maar mooi, daar in dat kleine café, na alles wat ze heeft meegemaakt. Dapper lachend vanonder haar rode petje, terwijl ze zong over verdriet waaraan verdiend wordt en hoeveel zeer dat doet. Ik vond het bewonderenswaardig.

Externe links

Bronnen

Foto's: Ut Babbelaertje op Facebook, Lou Traas, Edwin Mijnsbergen,