Een café-billard dat tussen 1950 en 1973 was gevestigd aan de Gravenstraat 5 te Middelburg. De zaak was een pleisterplaats voor Belgische dagjesmensen; er stopten veel touringcars. Het café was ook regelmatig het toneel van biljarttoernooien, onder meer van vereniging KOT (Krijt Op Tijd).
Inhoud
Geschiedenis
| 1950
|
S. Gillissen Op 7 april 1950 opent Stoffel Gillissen zijn café dat een voortzetting van het in de oorlog verwoeste Het Wapen van Zeeland is. Stoffel Gillissen zette de zaak tijdens de oorlogsjaren voort in een noodcafé aan de Rotterdamsekaai met als adres bij de Beatrixbrug 34 - zie de pagina met afbeeldingen. |
| 1963
|
W. Rijn Willem Rijn neemt de zaak in 1963 over en wanneer hij in 1969 overlijdt zet mevrouw L. (Lydia)M. Rijn-Hundersmarck de zaak voort. |
| 1969
|
L.M. Rijn-Hundersmarck Mevrouw L.M. Rijn-Hundersmarck draagt in 1971 Het Wapen van Middelburg over aan zoon Cees en diens vrouw Evelyne. |
| 1971
|
Cees Rijn Cees - later o.a. Vriendschap, Seventy Seven etc.) - en Evelyne Rijn nemen de zaak in 1971 over en stoppen in 1973. In 1978 vestigt platenzaak Zeeland Sound zich in het pand, weer later bakkerij Rotte. |
Foto's
Meer foto's zijn te vinden op Het_Wapen_van_Zeeland(2)/fotos.
Het Wapen van Zeeland in de jaren '60
Vaste klanten bij de schiettent op de Middelburgse Kermis: Arnold Slootmans, Bart Koster, Willem v Iren, Danny Lindhout, achter half zichtbaar Daniel Alexander
Biljartvereniging KOT in het Wapen van Zeeland, jaren '60 (zie ook bijzonderheden)
Naamgeving
Bijzonderheden
- Gré Rotte, van de gelijknamige bakkerij, vertelt over de overname van het café: "Wij hebben destijds pand Wapen van Zeeland gekocht en verhuurd. De achterzijde hebben we zelf direkt in gebruik genomen voor uitbreiding v.d. bakkerij. De voorkant verhuurd eerst aan een makelaardij en daarna aan de platenzaak. de huurder was dhr Spaanderman (geldschieter) waarschijnlijk en Alice Verdonk stond in de zaak. Dit heeft geduurd tot we het hele pand zelf in gebruik genomen hebben. Op 15 december 1980 hebben wij toen de winkel geopend."
- Clubgebouw van scheidrechtersvereniging 'Walcheren (Z.Dagblad 8-3-1960) en biljartvereniging K.O.T (Krantenbank 2-9-1970); deze Middelburgse vereniging vierde in 1966 haar 25-jarig bestaan (Krantenbank 26-5-1966).
- De foto komt mij nog bekend voor. Ik denk dat m'n moeder hem ook had. Een aantal namen borrelen zo op, maar niet allemaal. Van links naar rechts: Jan Guerand, Tonnie Hendrikse, Cor Westerweel, m'n vader naast m'n moeder, David Rijkse (oud kelner bij ons), Kees de Vos, Adrie Vogel (van verhuisbedrijf Vogel). Op de 2e rij in 't midden m'n broer Gerard rechts Jan Marijs, Jan Net (nog steeds actief in de Middelburgse jazz scène) en Jan Gillissen (broer van de vroegere eigenaar Stoffel G. en ook jaren kelner bij ons). Achter m'n broer Gerard Floor Melse (zoals Cor Westerweel had ook Floor verstand van verzekeringen) daarnaast Nol Slootmans. De andere namen moet ik je schuldig blijven. Ik weet wel dat de man achter/tussen Tonnie en Cor film operateur was in de City en de Electro. Nostalgie ten top! - aldus mailde Cees Rijn over de foto m.b.t. biljartvereniging Krijt Op Tijd (KOT).
Mooie verhalen
Danny
Soms kom je er niet onderuit om een verhaal te vertellen dat niet mooi is, maar toch niet in de geschiedenis van Middelburgdronk mag ontbreken. Het verhaal begint ergens in Zuid-Beveland waar Danny vandaan komt. Eef van de Velde (zie Seventy Seven mooie verhalen) kende hem van school en kon smakelijk vertellen over de streken die ze samen uithaalden - allebei jongens met Indisch bloed dus dat schiep een band. Ze stapten weleens in Goes en daar kon het er soms ruig aan toegaan wanneer de joengers uut Iese de handjes lekker lieten wapperen. Later kwamen ze elkaar weer tegen in Middelburg en in het begin was Het Wapen van Zeeland een hang out. Dat was een mooie tijd, de tijd dat Yntze Zijlstra op een Kaptein Mobylette rond het biljart reed. Er werd ook volop gebiljart - de biljartvereniging Krijt Op Tijd resideerde er - o.a. door Bart Koster, Willem van Iren en Arnold Slootmans die op bovenstaande kermisfoto staan. Danny Lindhout staat ook op die foto en, gedeeltelijk zichtbaar, Daniel Alexander, een broer van Evelyne Rijn. Danny kwam regelmatig in Het Wapen van Middelburg en wanneer hij niet over voldoende contanten beschikte, loste hij dat op met een onderpand, bijvoorbeeld een horloge, dat later soms werd teruggekocht. Toen Evelyne en Cees stopten - de zaak werd verkocht - was er weer een kroeg minder en liepen sommigen wel even met de ziel onder de arm. Gelukkig ging Cees in Seventy Seven werken en was een nieuwe stamhut een feit. Danny kwam daar ook regelmatig, bezoekjes die niet altijd in volle harmonie verliepen. Verdovende dingen gecombineerd met alcohol is een cocktail die zelfs de sterksten zo af en toe opbreekt. Danny kon heel veel met zijn handen - hij tekende, maakte de prachtigste vliegenhorren - maar soms zaten ze ook behoorlijk los. Hij raakte steeds meer in zichzelf gekeerd en verkeerde vaak in, zoals men dat noemt, verkeerd gezelschap; ook niet echt een fijne combi. Uiteindelijk kwam hij niet meer in de kroegen waar ik destijds kwam en verloor ik hem uit het oog. Je hoorde nog weleens wat tussen neus en lippen van deze of gene, maar van horen zeggen krijg je liegen. Zo hoorde ik alweer een eeuwigheid terug dat hij was overleden, misschien is het, naar ik hoop, niet waar en dan, zegt een oude volkswijsheid, heeft hij nog een lang leven.
Externe links
Bronnen
- Krantenknipsels: Krantenbank Zeeland Zeeuwse Bibliotheek,
- Foto's: Beeldbank Zeeland Zeeuwse Bibliotheek en collectie Willem van Iren